Ludzie chcą rządzić...

**Wilczur** · 24-01-08 11:30

Dziś każda praczka spod Pcimia Dolnego lubi mieć
uczucie, że decyduje o tym, czy wojska polskie wysłać
do Kenii, czy do Afganistanu...
...ale ta praczka nie zdaje sobie sprawy z jednej
niedogodności: otóż jeśli ona ma decydować, to musi być
oszukiwana!
O sytuacji w Kenii ma jakie-takie pojęcie może 10 osób w Polsce
– z czego tylko połowa to politycy. I to oni powinni doradzać
Monarsze – lub (w d***kracji) decydować. Jeśli jednak decydować
ma praczka spod Pcimia (w dodatku Dolnego), to ci doradcy
siwieją na myśl o tym, co może jej przyjść do głowy. Dlatego,
zamiast mówić prawdę o Kenii, podają takie informacje, by
owa praczka – i 25 milionów podobnych „wyborców” –
podjęła jedynie słuszną decyzję.
Często ci eksperci mają różne koncepcje – i zabawne
jest obserwować, jakich kretyńskich argumentów
muszą używać, by przekonać tzw. wyborców
do swojego stanowiska. Oczywiście ci, co by je
wyłożyli jasno i stanowczo, zyskaliby poparcie 1
procenta – bo tyle ludzi by to zrozumiało. By więc
zyskać poklask Władcy, czyli L**u, używa się argumentów:
„tamtejszy prezydent ma wuja homosia”
lub „jest przeciwko aborcji”. Nie ma to oczywiście
żadnego znaczenia w polityce zagranicznej – ale
może dać niezbędne głosy!!
Polityka zagraniczna jest, rzecz jasna, domeną państw,
które mają pieniądze i chęci, by się polityką zagraniczną
w ogóle zajmować. Np. Szwajcaria pieniądze ma – ale polityką
zagraniczną programowo się nie zajmuje. Natomiast Wielkie Księstwo
Luksemburg ma wielką ochotę zajmować się polityką zagraniczną,
ale... W praktyce polityka zagraniczna to pole starć Stanów
Zjednoczonych, ChRL, tradycyjnie jeszcze Rosji i jeszcze bardziej
tradycyjnie Zjednoczonego Królestwa i Republiki Francuskiej.
Swoje wpływy usiłują odbudować Niemcy i Cesarstwo Japonii – z
niewielkim powodzeniem – oraz Hiszpania i Portugalia – w Ameryce
Łacińskiej i dawnych koloniach.
Kto ma agentury w wielu krajach, automatycznie może wzmóc
efektywność swojej polityki w innych. Np. w Kenii odbyły się wybory
– i opozycja protestuje. Reżymowe telewizje w Polsce podają,
że wybory były sfałszowane. Żaden z dziennikarzy podających i
powtarzających te „wiadomości” nie ma oczywiście pojęcia, czy te
wybory były sfałszowane, czy nie – podaje, bo tak mu każą.
Ja tam nie wiem, czy wybory w Kenii były sfałszowane, czy nie – i
w ogóle problem, czy prezydenta popiera 51%, czy tylko 49%, jest
dla mnie zupełnie nieważny. W obydwu przypadkach grozi wojna
domowa – a przyczyną Zła jest oczywiście d***kracja. Wiem jednak
– i jest to informacja pochodząca nie z Kenii, tylko z ul.Woronicza
w Warszawie – że JE M’Wai Kibaki nie jest agentem USA
ani żadnego z wiodących państw europejskich. Nie powiedziano mi
tego wprost – ja to dedukuję ze sposobu prezentacji.
Natomiast w Gruzji z taką samą przewagą głosów zwyciężył
JE Michał Saakaszwili – i od opozycji dochodzą takie same głosy
protestu. Nie jest to protest jakichś niepiśmiennych Mau-Mau
czy innych Kikuju, lecz protest doktorów rozmaitych uniwersytetów.
Z tego, co piszą, wyraźnie widać, że opozycję potraktowano
w Gruzji dokładnie tak samo, jak w Polsce od 20 lat traktuje
się UPR – czyli nie dopuszczano do telewizji – a jeśli dopuszczano,
to pokazywano w sposób ośmieszający.
Jednak reżymowe merdia twierdzą, że wybory były uczciwe –
a obserwatorzy OBWE mówią, że „wybory w Gruzji spełniały
większość standardów”.
Na pewno mówią prawdę. Rozpatrzmy następujące standardy:
1) w każdej komisji wyborczej powinno być co najmniej trzech
członków,
2) urny powinny mieć przepisowe wymiary i stać prosto,
3) wybory powinny rozpocząć się i skończyć punktualnie,
4) programy kandydatów powinny być pokazywane bezstronnie i
zajmować jednakowy czas,
5) liczenie głosów powinno być uczciwe.
Trzy pierwsze – czyli większość – zapewne
były spełnione...
No tak – ale JE Michał Saakaszwili chce przyjęcia
Gruzji do NATO, a może i do Unii Europejskiej.
Czyli jest prozachodni. Czyli jest „nasz”. A jak jest „nasz”
– to przecież wyborów nie mógł sfałszować – n’est-ce pas? To
nasi wrogowie fałszują wybory – my nigdy!
Rzygać mi się od tego chce. Dawniej w USA popierano
tego czy innego polityka w kraju ościennym
nie z powodów wymyślanych przez doradców
– tylko dlatego, że „jest to sukinsyn – ale to
nasz sukinsyn!” – jasno, szczerze i otwarcie. Dziś,
by obalić śp.Saddama Husseina, który znienacka
przestał być „naszym sukinsynem”, trzeba wymyślać jakieś
bzdury o posiadanych rzekomo przezeń „broniach
masowego rażenia”.
Tak nawiasem: teraz Amerykanie mają problemy z Iranem.
Dawniej Iran miał problemy z („Socjalistyczną” jeszcze 10 lat
temu...) Republiką Iraku. Teraz ci durni Amerykanie zlikwidowali
Iranowi jego główny problem, czyli Irak z Saddamem Husseinem,
i dziwują się, że Iran przymierza się do innych wrogów
– konkretnie do Stanów Zjednoczonych. Wcale nie jest wykluczone,
że po nieuniknionym wyjściu Amerykanów z Iraku Iran
przyłączy całe szyickie południe Iraku – bardzo się wzmacniając,
bo jest tam sporo ropy naftowej i sporo szyitów fanatycznie
nienawidzących Stanów Zjednoczonych.
Takie są skutki d***kratycznej polityki zagranicznej!
Marzę o powrocie do czasów, gdy o polityce zagranicznej decyduje
jeden człowiek (Król, dyktator – w ostateczności Prezydent),
ma jakąś Radę Koronną czy Radę Stanu, wszystko to kontroluje
Senat – ale nie cały Senat (który w Polsce obecnie powinien być
32-osobowy), tylko kilku senatorów z Komisji Zagranicznej.
I wtedy prasa mogłaby sobie pisać o Kenii czy Gruzji, co sobie
chce. Zapewne pisaliby prawdę, a więc ta praczka nie byłaby
systematycznie oszukiwana – ale niekoniecznie. Ważne, by informacje,
które posiadają podejmujący decyzje, pochodziły z
dwóch konkurencyjnych wywiadów – oraz z MSZ. Nie z gazet
lub z telewizji – których czytanie i oglądanie powinno być politykom
jak najsurowiej zakazane.
A jeśli wywiad podałby fałszywą wiadomość o „broniach masowego
rażenia” w Iraku – to winnych należy postawić przed
kapturowym sądem i wymierzyć im surową karę.
A ludzie muszą mówić, jak kiedyś powiedział śp.Leopold Staff: „Od
polityki zagranicznej to ja mam Piłsudskiego” – i jeśli nie jest to (jak
Piłsudski...) jakiś d***krata, lecz dziedziczny monarcha lub kandydat
na takowego – to można liczyć, że ta polityka będzie racjonalna...

JANUSZ KORWIN-MIKKE

Temat: Ludzie chcą rządzić...

Narzędzia wątku

Typ wyświetlania

Threaded View